Ode aan het vergezicht

Door Luuk1983 op vrijdag 21 augustus 2009 11:13 - Reacties (6)
Categorie: Software, Views: 2.181

Het was begin 2007 toen ik je voor het eerst ontmoette. Het kwam niet als een verassing; onze ontmoeting zat er al enkele maanden eraan te komen. Deze eerste ontmoeting verliep redelijk vlekkeloos, maar wel nog wat onwennig. Ik had je echter vrij snel in de armen gesloten. Best vreemd eigenijk. Ik had weinig tijd gehad om afscheid te nemen van degene wiens plaats je nu inneemt.

Helaas was niet iedereen te spreken over je. Ik kreeg het idee dat ik me wel vaker dan eens moest verdedigen naar jou toe. Niet iedereen kon aan je wennen. En nou deed je wel wat dingen fout, ik was ervan overtuigd dat alles in orde zou komen. Het was dan ook erg vervelend toen een aantal vrienden van me je gewoon lieten vallen. Deze vrienden waren niet over je te spreken en vonden dat ik nooit je voorganger had moeten laten vallen.

Ik was trots op je toen je eindelijk kon toegeven dat niet alles even lekker liep, dat je eraan moest werken om je potentie te benutten. Een aantal kennissen die je terug hielden in deze potentie heb je de waarheid verteld. Stuk voor stuk hebben ze beloofd je beter te steunen en er voor je te zijn. Stukje bij beetje begon je uit het dal te kruipen, je problemen op te lossen. Langzaam aan begonnen mensen zich tot je aan te trekken. Helaas waren er ook een aantal mensen die na de eerste slechte ervaring je geen tweede kans wilden geven. Helaas...

Al met al zijn we nu ruim 2,5 jaar samen. Het zijn goede en slechte tijden geweest, maar uiteindelijk zijn we onafscheidelijk. Je hebt het voor elkaar gekregen om je voorganger te evenaren. Jammer dat het voor sommige mensen te laat is. Sommige blijven in het verleden hangen, anderen zijn nu aan het flirten met je dunnere, jongere familielid. Maar ik niet. Ik blijf je trouw. En dat mag ook wel. Ik heb tenslotte fucking veel geld voor je betaald, Windows Vista.